Brookmyre sa Chas Chaolas agus Saidh-faidh na Gàidhlig

Thòisich an t-seachdainn le Christopher Brookmyre - sgrìobhadair de nobhailean 'eucoir' - a' tighinn gu Leabharlann a' Chas Chaolais. S gann gum b'urrainn dhomh a chreidsinn nuair a chaidh innse dhomh le caraid gun nochdadh Brookmyre sa sgire. Nach e Fèis Leabhraichean Dhùn Eideann an raon aigesan?

Co-dhiù, nochd e is an tachartas saor san-asgaidh. Còrr is uair a thìde de chuimhneachan èibhinn, naidheachd dhrabasta is rosg eirmseach a tha inntinneach, culturach, borb, beòthail agus làn den droch bheul. Cha b'urrainn na b'fheàrr air oidhche fhuar Samhna.

Bha an èisteachd car neònach. Ri mo thaobh bha dà chailleach - aon Sasannach agus posh agus an tèile Albannach agus a cheart cho spaideil. Bha lethbhreac de Conde Nast Boatowner aig an t-Sasannach. Bha a' bhan-Albannach ag ràdh gu bheil leabhraichean Bhrookmyre ceart gu leòr aig a' cheann thall, aon uair 's fhuair thu seachadh air an droch chainnt. Mhothaich mi gun d'rinn iad gàire is an 'droch chainnt' a' ruith far teanga Bhroomyre fad na h-oidhche.

Se an leabhar as ùire aige Flesh Wounds. Beagan nas duirche na thàinig roimhe agus thig e a-steach ort gur e seo sgrìobhadair a tha a-nis 'aig ìre'. An ann aig àirde a chomais a tha e? Chan eil mi cinnteach ach bha na chuala sinn bho Flesh Wounds fìor mhath gu dearbh.

Stevie had a Bentley Continental GT outside. He loved that machine like it was part of him: loved the growl of its engine, the gleam of its lines; loved what it said about him. It boasted more than six hundred brake horsepower, did nought to sixty in four seconds and its low-slung suspension was so smooth it handled like one of those lightcycles from Tron. But driving it had never given him a fraction of the excitement he had experienced behind the wheel of a stolen Escort XR3i when he was sixteen, his brother Nico riding shotgun, their cousins Doke and Jazz in the back, Stevie throwing the car around like it was the dodgems.

That thought was what finally gave him the nudge to get moving. It was one thing to miss your youth, but nostalgia could seduce you into thinking that the best of you lay in the past. To wallow in it was the same as staying here in this seat instead of going out to meet the day.

Fuck. That.

Mholainn-sa gun ceannaicheadh tu seo aig Amazon. Ach bhon nach eil Amazon a' pàigheadh cisean ged a tha na prothaidean a' taomadh a-steach, shaoileam gum biodh e na b'fheàrr a dhol gu Play. S math is fhiach e.

Sgrìobh mi pìos air leabhar Thim Armstrong bho chionn ghreis as deidh dha an nobhail 'saidh-faidh' aige a chur air bhog ann an Dùn Eideann. Tha e coltach gun robh na h-eòlaichean bhon Saltire Society an-lathair air an là gam bogadh fhèin san litearras is ceòl punc a chunnacas is chualas an diofar àiteachan. Thug iad e dha duais airson a' chiadh nobhail as fheàrr airson 'Cuan Dubh Drilseach'. Meal a naidheachd.

Rosg is ceol air Leith Walk.

Cas Chaolais - South Queensferry

Mar chuimhneachan air Chernobyl

Ged a tha saidheans air an t-uabhas a dhèanamh dhuinn - nach sinn a tha fad-shaoghalta air a sgàth? - tha e ceart is iomchaidh teagamhan a nochdadh an-dràsta sa-rithist.  Gu h-àraid nuair a tha an taobh sanntach no cearbach de mhac an duine a' togail a chinn. Chan eil ann a-siud ach reusan. Ma tha sinn gu bhith ag aontachadh le saidheans fad na h-ùine gun a bhith ga cheasnachadh, tha cho math dhuinn gabhail ri creidseamh is saobh-chràbhadh mar a rinn sinn bho chionn linntean nuair nach robh fios na b'fheàrr againn.

Se aon de na h-eisimplearan as miosa de shaidheans a' dol far an rathad an tubaist niuclasach aig Chernobyl. Dh'fhàg an spreadhadh seo co-dhiù na miltean marbh is gus an là an-diugh tha clann air am breith a tha ciurramach ri linn an galar-gathachd a thig an cois stuth radiobeo. Eadhon ma ni ha h-ughdarrasan nas urrainn dhaibh gus a dhèanamh sàbhailte, se dh'fhaodadh tachairt - sa bhad agus airson ginealaichean as a dhèidh - a dh'fhàgas e gu h-àraid cunnartach. Siud agus an cosgais. Tha e cianail daor agus b'fheairrde sinn ar n-airgead a chosg air cumhachd buan a tha glan is saor.

Mar chuimhneachan air an tubaist seo, tha grunnan comhlan punc is roc a' cluich ann an Dùn Eideann aig toiseach a' Cheitein. Togaidh an giog airgead airson Clann Chernobyl a tha fhathast a' fulang. Tha e na bhuannachd cuideachd gum bi dà chomhlan an-lathair a' seinn sa Ghàidhlig. Siad Oi Polloi a tha rudeigin ainmeil sa bhios a' cluich gu cunabhalach an Alba is thall thairis. Comhla riutha, bidh An t-Uabhas, comhlan garaids-punc às an Eilean Sgitheanach.

Theirig ann no bidh gu maslach fann...

Roc na Gàidhlig - breabadh is beothail an Dùn Eideann

Thòisich Oi Polloi is Là Luain air turas ‘Roc na Gàidhlig’ air Didomhnaich ann an Seana Bhaile na Smuid, prìomh bhaile ar dùthcha. Ann an àite teann, ach iomchaidh, ris an canar Henry’s Cellar Bar, chuir Là Luain air dòigh caibideal ùr ann an ceòl ùr na Gàidhlig. Tha iadsan a’ cumail orra far na sgùir Mill a h-Uile Rud agus gu dearbh fhèin nach robh sinn eòlach air cuid de na h-òrain a chaidh cluich? Nach math siud ge-tà, bha iad beòthail is fonnmhor is Gaidhealach gu cul san nòs ùr.


Bha Oi Polloi air ghleus. Fìor dheagh mheasgachadh de òrain, tòrr anns a’ Bheurla bho na bliadhnaichean a chaidh seachad – an e siud 25 bliadhna a-nis? – ach an fheadhainn as ùire agus as ùidheile sa chànan againn fhìn. Mar bu dual is bu nòs, bha fèill mhòr air ‘Ramalair Ruisgte’ is mar shamhla air brìgh an òrain, chuir aon fhireanach dheth a chuid aodach. Plòigh gu leòr. Ach saoilidh mi gur e ‘Ar Cànan, Ar Ceòl’ fonn ùr aiseirigh na Gàidhlig – fonn cho math sa th’ann is faclan brosnachail, onaireach na chois. Is 'Union Jack - Thall is Cac' na shamhla air an Alba ùr tha gu bhith romhain as dèidh taghadh nàiseanta na Ceitein. Tha sinn beò an dòchas!




Gu mi-fhortanach, cha do chluich ‘Gra Granna’ an-seo ach ‘s ìonantach mur a nochdas iad a dh’aitgheàrr air a’ chuairt seo. Cuairt nam bàrd beò, siud a th’ann!